CFP – Issue 4 (42) / 2021 Latency of the crisis: globalization, subjectivity, and resistance

CFP – Issue 4 (42) / 2021 Latency of the crisis: globalization, subjectivity, and resistance

Call for papers Issue 4 (42) / 2021

Latency of the crisis: globalization, subjectivity, and resistance

Editors: Felipe Ziotti Narita / Jeremiah Morelock

Language: English

Abstract submission: March 31, 2020

Full article submission: December 1, 2020

Planned date of publication: December 2021

Please send the submissions to:


The notion of crisis is at the heart of contemporary social theory and is embedded in our social being (Michael Hardt and Antonio Negri, 2017; Pierre Dardot and Christian Laval, 2015). With different connotations and modulations between core and peripheral countries, and conceptions varying across different social strata (economic, cultural, political, etc.), crisis has become an intrinsic element of contemporary social imaginations. The topic of crisis has many dimensions, and a theoretical inquiry into it must offer a conceptual and empirical articulation of this problem as part of the contemporary political constitution intertwined with transnational developments and historical horizons.

    In the spirit of the transdisciplinary efforts of the early Frankfurt School, this issue of Praktyka Teoretyczna does not intend to offer a catalogue of crises of the last decades. Inspired by Max Horkheimer’s famous articulation of Critical Theory in 1937, we are interested mainly in dialectical social critique aiming not to better the functioning of this or that social institution, but that rather “is suspicious of the very categories of better, useful, appropriate, productive and valuable”; and that does seek to transform (Veränderung) the present distress (Not), just not in a myopic spirit which kowtows to the immediate facts of the present.

When we talk about “crisis” we should keep in mind the often invisible border that separates crisis from decadence. If crisis erupts and devastates, decadence generates drift, political disorientation, and inaction. We are dealing with an uncanny combination of both of these social moods. If we look for historical milestones, we can identify a turning point in the 2007-2008 near-crash of financialized capitalism in core countries (the United States, Western Europe and Japan) and the expansion of the financial crisis to the peripheries from 2012 onwards. About a decade later, we now live in suspended time: the worst seems to be over (at least in core countries), but the crisis has turned late capitalism into a landscape of unrealized promises in light of growing economic inequality and precarity, and the shock-therapy of radical liberal economic reforms and privatization processes in pauperized (semi)peripheral countries (Argentina, Brazil, Turkey, Greece, etc.). In other words – and this is the distinctive feature of the contemporary ambivalence – the recovery remains uneven and the scars of precarization extend from the homeless of Los Angeles to the bursting poverty in the Brazilian streets. Being more than a crisis, would this be a slow-motion débâcle? There is no easy answer to this question. We understand the sense of crisis as a Stimmung, meaning a preponderant mood that underlies our historical period. The ambivalent contemporary situation lends itself to a perpetual state of emergency. 

The so-called “gig economy,” which has grown considerably over the last decade (Mark Graham and Mohammad Anwar, 2019), is not just about flexibility, risk-taking, independence and human capital. It is also part of a broader context that erodes work experience and colonizes diverse occupational fields – from academia to TaskRabbit – by stagnating wages, growing precarity and diminishing security (short-term contracts, minimal protections, etc.). The “entrepreneurial” culture of the gig economy cannot be dissociated from the latent and ambivalent signals of the crisis.

In politics, the problem runs even deeper. The mass street protests of the 2010s cannot properly be understood if framed as reaction to oppression on any solitary axis of difference such as class or ethnicity. In this sense, diffuse critiques against the “1%”, austerity, the privatization of public/common spaces were part of a new political grammar that gained momentum and pointed to important forms of political resistance.

On the other hand, the political malaise in contemporary liberal democracies also contains disaffection with established institutions, and corresponds with the production of reified narratives about conflictual divides between “the people” and “the elites” entrenched in the system. Further mobilized in response to the migration crises in the European Union and the United States, the far-Right has risen in recent years across Europe and the Americas, proposing neoliberal and authoritarian political responses to the general crisis (Jeremiah Morelock, 2018; Martijn Konings, 2012; Nadia Urbinati, 2019 and Cynthia Miller-Idriss, 2018).

Among the Left, disorientation is palpable – and frightening. The collapse of the Latin American “pink tide” (the wave of left and center-left governments that came to power in Latin America during the 2000s) and the socioeconomic downfall in Venezuela and Nicaragua have left a vacuum in the progressive agenda. These processes reveal limits to progressive projects in peripheral countries dependent on raw commodities and neoextractivism (Maristella Svampa, 2015). The fall of Syriza in Greece (in the wake of the 2019 European elections) and the difficulties of leftist movements in France and Italy to offer political alternatives to the right and far-right governments are part of the rotten situation of the contemporary Left. The transnational mobilization encouraged by mainstream politicians like Bernie Sanders and Yanis Varoufakis stumbles and falls when up against the attraction of the working class to right-wing rhetoric.

We cannot limit the understanding of crisis or “post-crisis scenarios” to negativity – as if crises were only about loss. Crises are also moments of social transformation. Today, the era of the “Industrial Revolution 4.0”, is one of those historical epochs. The reconfiguration of public space through the spread of digital media and smart phones, for example, illustrates a new ambivalent milieu for social engagement and the production of value, where political polarization, neotribalism and the social logic of spectacle find fertile soil. The present is inflated with an inhuman amount of information that circulates throughout the infrastructure of global capital with inhuman speed.

To discuss the impacts of acceleration on the lifeworld, we should also take into account the political-economic processes that have marked the contemporary world over the last few decades: globalization, the signature and sine qua non of late capitalism. The deterritorialization of finance capital and the strong mobility of commodities, labor, people and cultural practices go hand in hand with the spatio-temporal matrix that unifies and differentiates by producing new forms of social stratification and interdependence. Within this landscape of tension, we can imagine distinctive processes of resistance, from the production of the common and political subjectivities to potent transnational repertoires of mobilization. New sociotechnical horizons become possible with the new morphology of labor and the rise of the digital, a context of rapid and dense material and cultural transfer, an engulfing flux where new syntheses emerge and hierarchies rearrange.

We highly encourage contributions grounded in Marxism and Frankfurt School Critical Theory, but we are also open to articles from other theoretical backgrounds, including Foucault, phenomenology, cultural studies, postcolonial theory, intersectionality and feminist theory, and so on. Basically, we are interested in theoretical articles and empirical studies that can help us construct the political and sociocultural cartography of globalization and the latency of our multiple crises.

Suggested problems and areas of inquiry:

  • crisis and precarization in the lifeworld of contemporary society
  • populism and authoritarian populism
  • social classes and progressive trends in left-wing populist movements
  • globalization and culture: cultural transfers, hybridization, migrations, new nationalisms and interstices in the postcolonial world
  • globalization and politics: liberal democracy and the post-Cold War world
  • acceleration and social theory
  • resistance, social movements, the multitude and the common as forms of counter-hegemonic political agency
  • sociotechnical disruption and the critique of the 4.0 revolution
  • the rise of the digital: the new morphology of labor and public sphere (political conflict, social media and politics)
  • fascism, post-fascism and neo-fascism debates
  • agonism and liberal democracy: the death of consensus, mass mobilizations, political polarization and neotribalism
  • intersectionality and feminist theories
  • governmentality studies and neoliberal subjectivity: human capital, competition, adaptability and the entrepreneurship of the self
  • environmental crisis and the Anthropocene: social and representational aspects

Seminarium 2016/2017 – „Kapitał” Karola Marksa. Księga II: znaczenie i perspektywy

944878_603563839801592_7550570143666098700_nKAPITAŁ KAROLA MARKSA. KSIĘGA II: ZNACZENIE I PERSPEKTYWY

Zgłoszenia udziału na adres:

Szczegóły dotyczącze zgłoszeń

W trakcie tegorocznego cyklu seminariów „Praktyki Teoretycznej” zajmiemy się II księgą Kapitału Karola Marksa. Podejmiemy namysł nad zaprezentowanym tam ujęciem procesu cyrkulacji kapitału i możliwościami wykorzystania Marksowskich analiz zarówno do zrozumienia mechanizmów funkcjonowania kapitalizmu w jego historycznej zmienności (ze szczególnym uwzględnieniem jego aktualnej postaci), jak również do politycznej interwencji skutecznie przerywającej ten obieg. Punkt wyjścia stanowić tu będzie wykładnia akumulacji kapitału z księgi I. W głównej części seminarium, zajmiemy się natomiast uważną analizą księgi II, przyglądając się obiegom kapitału również w ich wymiarze przestrzennym i czasowym, starając się wskazywać na możliwe punkty zerwania i nieciągłości, na których koncentrować się może skuteczna walka klasowa. Bazując na powyższej analizie, podejmiemy próbę krytyki i rozwinięcia myśli Marksa z II tomu, posiłkując się pracami jego bezpośrednich spadkobierczyń teoretycznych (takich jak Róża Luksemburg), jak i późniejszymi analizami (od ekonomii efektywnego popytu Michała Kaleckiego, przez teorie obiegu pieniężnego, po analizy odwołujące się do koncepcji kapitalizmu kognitywnego czy bioprodukcji). W centrum całego naszego cyklu znajdować się będzie problematyka mechanizmu ciągłej akumulacji kapitału (reprodukcji rozszerzonej), warunków możliwości jego zakłócania, a także typowa dla tego procesu funkcja pieniądza. Spojrzymy zatem na sfery kapitalistycznej produkcji, dystrybucji i wymiany, uwzględniając wspólnie kluczowe role odgrywane przez zorganizowaną klasę robotniczą, instytucję państwa oraz sektor finansowy.

25-26 listopada 2016, Poznań

25 listopada – spotkanie publiczne – David Harvey, Przewodnik po Kapitale Karola Marksa

26 listopada – Kapitał Księga I


  • K. Marks, Kapitał. Krytyka ekonomii politycznej. Tom 1, Książka i Wiedza, Warszawa 1968 (1-3 rozdział).


  • Krystian Szadkowski, Metoda Marksa.
  • Maciej Szlinder, Ujęcie akumulacji kapitału w księdze I.
  • Mikołaj Ratajczak, Znaczenie Rezultatów bezpośredniego procesu produkcji.

13-14 stycznia 2017, Warszawa

14 stycznia– Księga II – Dział pierwszy


  • K. Marks, Kapitał. Krytyka ekonomii politycznej. Tom 2, Książka i Wiedza, Warszawa 1977 (rozdziały 1-6).


  • Krystian Szadkowski, Polityczne czytanie schematów obiegu kapitału
  • Piotr Juskowiak, Logistyka i transport

24-25 lutego 2017, Poznań

25 lutego – Księga II – Dział drugi


  • K. Marks, Kapitał. Krytyka ekonomii politycznej. Tom 2, Książka i Wiedza, Warszawa 1977 (rozdziały 7-9; 12-17).


  • Tomek Płomiński, Eliasz Robakiewicz, Teorie kapitału trwałego i obrotowego: Smith, fizjokraci, Ricardo
  • Joanna Bednarek, Czas produkcji a czas pracy w kontekście pracy biopolitycznej.

21-22 kwietnia 2017, Warszawa


22 kwietnia- Księga II – Dział trzeci


  • K. Marks, Kapitał. Krytyka ekonomii politycznej. Tom 2, Książka i Wiedza, Warszawa 1977 (rozdziały 18-21).
  • M. Kalecki, Marksowskie równania reprodukcji a współczesna ekonomia, w: Tegoż, Dzieła Tom 2. Kapitalizm: Dynamika gospodarcza, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1980 (s. 493-500).


  • Maciej Szlinder, Równania reprodukcji w teorii Kaleckiego.
  • Piotr Juskowiak, Przestrzenie kapitału.

26-27 maja 2017, Poznań


27 maja – Akumulacja kapitału Róży Luksemburg


  • R. Luksemburg, Akumulacja kapitału. Przyczynek do ekonomicznego wyjaśnienia imperializmu, Książka i Prasa, Warszawa 2011 (dział pierwszy, rozdziały 4-9 [s. 121-227]; dział trzeci [s. 407-571]).
  • T. Kowalik, Akumulacja kapitału Róży Luksemburg, w: Tamże.


  • Gabriel Klimont, Antykrytyka Róży Luksemburg.
  • Eliasz Robakiewicz, Róża Luksemburg. Teoria akumulacji i imperializmu Tadeusza Kowalika.
  • Marcin Czachor, Czy i jak możliwa jest akumulacja kapitału? Spory wśród ekonomistów burżuazyjnych.

30 czerwca – 1 lipca 2017, Warszawa


1 lipca – Konteksty


  • R. Bellofiore, M. Passarella, Finanse i problem realizacji u Róży Luksemburg: interpretacja „cyrkulatywistyczna”, „Praktyka Teoretyczna” 2012, nr 6.
  • M. Kalecki, Zagadnienie realizacji u Tugana-Baranowskiego i Róży Luksemburg, w: Tegoż, Dzieła Tom 2. Kapitalizm: Dynamika gospodarcza, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1980 (s. 484-492).
  • P. Zarembka, Late Marx and Luxemburg: opening a development within political economy, w: R. Bellofiore (red.), Rosa Luxemburg and the Critique of Political Economy, Routledge, London-New York 2009, s. 64-80.


  • Maciej Szlinder, Cyrkulatywiści od Grazianiego do Bellofiore.
  • Mikołaj Ratajczak, Teoria Róży Luksemburg a kapitał finansowy (Toporowski, Minsky).
  • Agnieszka Kowalczyk, Przemiany bioprodukcji a II księga Kapitału.
  • Kamil Piskała, Reprodukcja kapitału a teorie imperializmu. Lenin a Luksemburg.

Koordynator seminarium: Maciej Szlinder

Seminarium 2014/2015 – Dobra wspólne i dobro wspólne

CYKL SPOTKAŃ SEMINARYJNO-KONFERENCYJNYCH „Dobra wspólne i dobro wspólne” 2014/2015

Organizatorzy: Czasopismo naukowe „Praktyka Teoretyczna”, Pracownia Pytań Granicznych UAM.

Koordynacja cyklu: Piotr Juskowiak, Krystian Szadkowski

Tegoroczny cykl spotkań seminaryjno-konferencyjnych „Praktyki Teoretycznej” stanowi odpowiedź na rosnące zainteresowanie problematyką dóbr wspólnych, próbę przemyślenia stojących za nimi pojęć i praktyk, głównych tradycji i aktualnych stawek politycznych. Wychodząc od historycznych form powstawania i grodzenia „wspólnego pastwiska” oraz zakorzeniając nasze myślenie w Marksowskiej linii ich interpretacji, pragniemy przekierować uwagę uczestniczek omawianego cyklu w kierunku nowych form produkowania i zarządzania tym, co wspólne. Traktując dobro wspólne jako alternatywną względem prywatnej i publicznej formę własności, dostrzegamy w nim podstawę dla nowego porządku społeczno-gospodarczego. Sprzeciwiamy się zatem takim rozumieniom praktyk uwspólniania, które chciałyby w nich widzieć restaurację dawnych lub formę naprawy dla obecnego systemu produkcji i rządzenia. Ważnym zadaniem organizowanych przez nas spotkań jest próba usytuowania tytułowej problematyki w odniesieniu do najnowszej, skrajnie pasożytniczej formy ewolucji kapitalizmu. Systemu opartego na bezwzględnych wywłaszczeniach i wysiedleniach dokonywanych kosztem ludności rdzennej, mieszkańców miast czy pozostałych form życia (np. zwierzętach). Zastanowimy się równocześnie nad tym, jak mogą się przed nim bronić współcześni kommonersi. W trakcie naszych seminariów zapytamy o nowe praktyki produkowania, zarządzania i dystrybuowania dóbr wspólnych, współczesny charakter grodzeń, miejskie czy uniwersyteckie praktyki uwspólniania, jak również o możliwość niekapitalistycznej biotechnologii. Skupimy się także na istotnej różnicy między liberalnymi a komunistycznymi teoriami tego, co wspólne, nieustannie podkreślając Marksowski rodowód tych drugich.

Proponowana forma

W ciągu najbliższego roku akademickiego odbędzie się 6 spotkań podzielonych na zamkniętą część seminaryjną (ograniczona ilość zgłoszeń na cały roczny cykl przed rozpoczęciem pierwszego spotkania) i otwartą część konferencyjną (zarówno dla biernych, jak i czynnych uczestników). Wszystkie odsłony będą miały charakter całodniowy (ok. 8 godzin – z godziną rozpoczęcia uwzględniającą możliwość przyjazdu i wyjazdu przez uczestników tego samego dnia; wszystkie seminaria odbywać się będą w soboty), jednakże uczestnicy i uczestniczki zachęcani są do pozostania w mieście goszczącym seminarium na noc (organizatorzy postarają się zapewnić gościom nocleg lub przy większej ilości uczestniczek pomoc w jego znalezieniu).

Dzień seminaryjny będzie podzielony na dwie części (rozdzielone przerwą i posiłkiem). Pierwsza z nich będzie miała charakter seminarium lekturowego z kilkoma głosami wprowadzającymi i naświetlającymi problematykę, druga natomiast – otwartej dla publiczności sesji naukowej, poświęconej prezentacji aktualnych zainteresowań badawczych uczestników i uczestniczek seminarium. Informacja o seminarium wraz z jego programem będzie każdorazowo umieszczana na stronie internetowej „Praktyki Teoretycznej” ( Prezentowane materiały nie muszą (i najczęściej nie będą) ściśle realizować tematyki przewodniej seminarium – choć tego rodzaju zbieżność cieszyć się będzie szczególnym zainteresowaniem organizatorów.


Dwa spotkania odbędą się w Poznaniu, po jednym w Katowicach, Łodzi, Warszawie i Wrocławiu.


Osoby chcące wziąć udział w seminarium zapraszamy do nadsyłania (najpóźniej na tydzień przed pierwszą odsłoną cyklu) kilkuzdaniowego uzasadnienia zgłoszenia oraz charakterystyki zainteresowań badawczych. Liczba uczestników seminarium jest ograniczona i wynosi 25 osób. Istnieje również możliwość wygłoszenia referatu (30 min) w części konferencyjnej każdego ze spotkań (wówczas dodatkowo należy nadesłać tytuł i abstrakt wystąpienia do 300 słów – najpóźniej na 14 dni przed wydarzaniem, liczba miejsc ograniczona).



25 X 2014 – Poznań – Historyczne uwarunkowania powstawania i grodzenia dóbr wspólnych

Prowadzenie: Piotr Juskowiak, Łukasz Moll, Krystian Szadkowski

Lektury obowiązkowe:

P. Linebaugh, Karl Marx, the Theft of Wood, and Working-Class Composition: A Contribution to the Current Debate, w: Tegoż, Stop, Thief! The Commons, Enclosures and Resistance, Oakland, CA 2014, s. 43-64.

K. Marks, Obrady szóstego Landtagu reńskiego. Artykuł trzeci: Debaty nad ustawą o kradzieży drzewa w: MED t. 1, Warszawa 1976, s. 131-178.

H. Zückert, The Commons – A Historical Concept of Property Rights,

Lektury uzupełniające:

D. Bensaid, Wywłaszczeni. Marks, własność i komunizm, przeł. Z. M. Kowalewski, Warszawa 2010, s. 11-92.

P. Linebaugh, Stop, Thief! The Commons, Enclosures and Resistance, Oakland, CA 2014

P. Linebaugh, The Magna Carta Manifesto. Liberty and Commons for All, Los Angeles 2008.

Część konferencyjna

Joanna Bednarek (UAM), Akumulacja pierwotna i czasowości kapitalizmu.

Łukasz Moll (UŚ), John Locke jako tragik dobra wspólnego.

Krystian Szadkowski (UAM), Pierwsza kapitalistyczna transformacja polskiego szkolnictwa wyższego (1990-2008)?

Mateusz Karolak (UWr), „Powrót, ale po co?”. Strategie migrantów powrotnych, na przykładzie migracji z Wielkiej Brytanii do Polski.

29 XI 2014 – Łódź – Współczesne teorie dóbr wspólnych

Prowadzenie: Piotr Juskowiak, Joanna Bednarek

Lektury obowiązkowe:

M. De Angelis, Reflections on Alternatives, Commons and Communities, „The Commoner” 2003, nr 6.

G. de Peuter, N. Dyer-Witheford, Commons and Cooperatives, “Affinities: A Journal of Radical Theory, Culture, and Action”, Volume 4, Number 1, Summer 2010.

S. Federici, Feminism And the Politics of the Commons,

E. Ostrom, Beyond Markets and States: Polycentric Governance of Complex Economic Systems, Prize Lecture, December 8, 2009.

Lektury uzupełniające:

G. Hardin, The Tragedy of the Commons, “Science” 1968, vol. 162.

Ch. Hess, Mapping the New Commons, University of Gloucestershire, Cheltenham, England, July 14-18, 2008.

J. McCarthy, Commons as Counterhegemonic Projects, „Capitalism Nature Socialism”, 2006, vol. 16, issue 1.

E. Ostrom, Dysponowanie wspólnymi zasobami, przeł. Z. Wiankowska-Ładyka, Warszawa 2013.

E. Ostrom, Neither Market nor State – Governance of Common-Pool Resources in the Twenty-First Century, International Food Policy Research Institute, June 2, 1994.

10 I 2015 – Wrocław – Postoperaistyczna teoria dobra wspólnego

Prowadzenie: Krystian Szadkowski

Lektury obowiązkowe:

M. Hardt, Dobro wspólne a komunizm, przeł. K. Szadkowski, „Praktyka Teoretyczna” 2010, nr 1.

G. Roggero, Pięć tez o dobru wspólnym, przeł. P. Juskowiak, K. Szadkowski, „Praktyka Teoretyczna” 2011, nr 4.

Lektury uzupełniające:

A. Curcio, Przekładanie różnicy na to, co wspólne, przeł. M. Ratajczak, „Praktyka Teoretyczna” 2011, nr 4.

N. Dyer-Witheford, The Circulation of the Common, draft 2006.

M. Hardt, A. Negri, Rzecz-pospolita. Poza dobro publiczne i własność prywatną, przeł. „Praktyka Teoretyczna”, Kraków 2012.

A. Negri, Wokół dobra wspólnego (wywiad), przeł. S. Królak, „Praktyka Teoretyczna” 2011, nr 4.

A. Negri, W poszukiwaniu Rzeczy-pospolitej, przeł. P. Jakubowski, „Praktyka Teoretyczna” 2011, nr 4.

M. Pasquinelli, Animal Spirits: A Bestiary of the Commons, Rotterdam 2008.

28 II 2015 – Poznań –  Biotechnologia, biopiractwo i dobra wspólne

Prowadzenie: Agnieszka Kowalczyk, Joanna Bednarek

Lektury obowiązkowe:

M.S. Carolan,  Decentering Biotechnology, Farnham, 2010 [fragmenty].

V. Shiva, Biopiracy: The Plunder of Nature and Knowledge. New Delhi 2012  (fragmenty).

Lektury uzupełniające:

Another Technoscience is Possible, red. G. M. Cota,  Open Humanities Press 2012, s. 1-29.

P. Burkett, Marx and Nature. A Red and Green Perspective, New York 1999.

J.B. Foster, B. Clark, R. York, E. Toussaint, The Ecological Rift: Capitalism’s War on the Earth, New York 2010.

M.J. Guerra, Bioethics at Stake: The challenge of Corporate Science and Biocapitalism, “International Journal of Feminist Approaches to Bioethics” 2009, vol. 2, issue 1.

E. Thacker, The Global Genome: Biotechnology, Politics, and Culture, Cambridge 2005.

28 III 2015 – Katowice – Miejskie dobra wspólne i pasożytnicza urbanizacja

Prowadzenie: Piotr Juskowiak

Lektury obowiązkowe:

D. Harvey, Tworzenie miejskich dóbr wspólnych, w: Tegoż, Bunt miast. Prawo do miasta i miejska rewolucja, przeł. „Praktyka Teoretyczna”, Warszawa 2012.

M. Pasquinelli, Creative Sabotage in the Factory of Culture: Art, Gentrification and the Metropolis, w: Tegoż, Animal Spirits: A Bestiary of the Commons, Rotterdam 2008.

Lektury uzupełniające:

M. De Angelis, The Production of Commons and the “Explosion” of the Middle Class, “Antipode” 2010, vol. 42, issue 4.

M. Hardt, A. Negri, Metropolia, w: Tychże, Rzecz-pospolita. Poza własność prywatną i dobro publiczne, przeł. „Praktyka Teoretyczna”, Kraków 2012.

S. Krätke, The Creative Capital of Cities: Interactive Knowledge Creation and the Urbanization Economies of Innovation, Malden, MA-Oxford 2011.

J. Peck, Recreative City: Amsterdam, Vehicular Ideas and the Adaptive Spaces of Creativity Policy, “International Journal of Urban and Regional Research” 2012, vol. 36, issue 3.

S. Sassen, Shrinking Economies, Growing Expulsions, w: Taż, Expulsions: Brutality and Complexity in the Global Economy, Cambridge, MA-London 2014.

25 IV 2015 – Warszawa – Uniwersytet jako instytucja dobra wspólnego

Prowadzenie: Krystian Szadkowski

Lektury obowiązkowe:

M.J. Madison, B.M. Frischmann, K.J. Strandburg, The University as Constructed Cultural Commons, „Journal of Law & Policy” 2009, vol. 30.

G. Roggero The Production of Living Knowledge: the Crisis of the University and the Transformation of Labor in Europe and North America, przeł. E. Brophy, Philadelphia 2011 (fragmenty).

J. Winn, The Co-operative University: Labour, Property and Pedagogy, Working paper 2014,

Lektury uzupełniające:

C.A. Bowers, Renewing the Commons: University Reform in an Era of Weakened Democracy and Environmental Crises, Ecojustice Press 2006.

J. Boyle, The Public Domain: Enclosing the Commons of the Mind, New Haven-London 2008.

M. Neary, J. Winn,  Open Education: Common(s), Commonism and the New Common Wealth, “ephemera” 2012, vol. 12, issue 4.

Understanding Knowledge as Commons: from Theory to Practice, red. Ch. Hess, E. Ostrom, Cambridge 2007.

S. Wright, D. Greenwood, R. Boden, Report on a Field Visit to Mondragón University: A Cooperative Experience/Experiment, „Learning and Teaching” 2011, vol. 4, issue 3.