Najnowsze

Co czytać? Przegląd literatury krytycznej (17): „Widma Marksa”

Prezentujemy najnowszą odsłonę cyklu krótkich recenzji, który tym razem został w całości poświęcony „Widmom Marksa” Jacques’a Derridy. O książce piszą Tomasz Załuski, Barbara Brzezicka, Piotr Sadzik i Jakub Dadlez. Serdecznie zapraszamy do lektury!

czytaj

Piotr Juskowiak – Mądrość ulicy i magia marksizmu

Poniższy artykuł ukazał się jako wprowadzenie do książki Andy’ego Merrifielda „Nowa kwestia miejska” (tłum. Piotr Juskowiak, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2016). Dziękujemy wydawnictwu za zgodę na zamieszczenie tekstu na naszej stronie.

czytaj

Co czytać? Przegląd literatury krytycznej (16): McGuirk, Lyotard, Wahnich, Robinson

Prezentujemy kwietniową odsłonę cyklu krótkich recenzji. Serdecznie zapraszamy do lektury!

czytaj

Mikołaj Ratajczak i Rafał Zawisza – Wstęp: Teologia jako krytyka

Abstrakt: Niniejszy tekst to wprowadzenie do numeru Praktyki Teoretycznej „Teologie ekonomiczne” (nr 3, 2015) pod redakcją Mikołaja Ratajczaka i Rafała Zawiszy. Zostaje w nim podjęty i omówiony główny problem późnych prac Giorgio Agambena, którym jest krytyka teologii ekonomicznej opracowana na podstawie wczesnochrześcijańskich debat teologicznych toczonych wokół idei boskiej „oikonomii”. Przyjęta przez Agambena oraz przez autorów […]

czytaj

Czasopismo

David Harvey – Stosunki klasowe, sprawiedliwość społeczna i polityka różnicy

Abstrakt: Artykuł analizuje polityczne i epistemologiczne ograniczenia postmodernistycznej krytyki sprawiedliwości w dobie ekonomicznych i ideologicznych rządów uniwersalizmu wolnorynkowego. Interpretując brak politycznej odpowiedzi na pochłaniający 25 ofiar pożar zakładu przetwórstwa drobiu w Hamlet w Karolinie Północnej, autor podejmuje dyskusję nad kwestiami polityki tożsamości, wielokulturowości, usytuowania, inności i różnicy. Zdaniem Harveya nie sposób o nich argumentować w […]

czytaj

Leder – Logika sensu, logika traumy. Uwagi do lektury Gilles’a Deleuze’a

Abstrakt: Tekst, przedstawiony w formie notatek z lektury, stawia sobie dwa cele. Z jednej strony próbuje pozostać wierny stylistyce i intencji, określającym myśl Deleuze’a, z drugiej, nakreślić pewną trajektorię różnicy, pozwalającej na zaznaczenie możliwości innego, alternatywnego czytania zjawisk i paradoksów, poruszanych przez autora Logiki sensu. Podstawowa intuicja, określająca tę alternatywną lekturę, wiąże się z utożsamieniem […]

czytaj

Bednarek – „Logika sensu”: najbardziej lacanowska z książek Deleuze’a?

Abstrakt: Slavoj Žižek w swojej poświęconej filozofii Gilles’a Deleuze’a książce stawia sobie za cel wydobycie zawartych w teorii autora Logiki sensu napięć i sprzeczności. Žižek stawia tezę o współistnieniu w dziele Deleuze’a dwóch nurtów: zbliżonego do psychoanalizy Lacanowskiej nurtu tego, co niecielesne, oraz nurtu „witalistycznego”, opartego na utożsamieniu stawania się z tym, co produktywne.

czytaj

Wiktor Marzec – Poststrukturalistyczna teoria dyskursu i empiryczne badania społeczne

Abstrakt: Teoria dyskursu (Discourse Theory) to zespół podejść teoretycznych (w tym i najbardziej w Polsce znana teoria Laclaua), które wprawdzie nie formułują całkowicie nowego paradygmatu badań, ale poprzez spójne opracowanie teorii społecznej opartej na poststrukturalistycznej ontologii społecznej wprowadziły wiele zmian w naukach politycznych i socjologii. Jak dotąd jej przedstawiciele pracowali głównie koncepcyjnie, na abstrakcyjnych wyżynach […]

czytaj

Michał Kozłowski – Foucault czyta Marksa. Marks czyta Foucaulta

Abstrakt: Istotnym elementem stanowiącym osnowę Foucaultowskiej nauki społecznej jest teza  o lokalności władzy, o pluralizmie władzy, o jej materialnym i cielesnym charakterze. Chodzi tu w gruncie rzeczy o stosunek do kapitalizmu, a pośrednio do Marksa. Foucault zakłada, że władza nie ma centrum i nie jest kierowana z żadnego sztabu. Ma to istotne konsekwencje zarówno poznawcze […]

czytaj

Joanna Bednarek – Jak możliwa jest absolutna demokracja?

Abstrakt: W ostatniej części trylogii Imperium, Rzeczy-pospolitej, Negri i Hardt pytają o sposób, w jaki wielość może rządzić sama sobą. W odpowiedzi stawiają tezę, że absolutna demokracja, pojmowana jako polityczna artykulacja wielości, niezakładająca jej redukcji do zunifikowanego podmiotu (ludu), jest możliwa. Jak stwierdza Negri, ten sposób myślenia o politycznej artykulacji jest zakorzeniony w tradycji demokratycznego […]

czytaj

A. Negri, F. Lucchese, J. E. Smitha – Wokół dobra wspólnego (wywiad)

Abstrakt: W wywiadzie przeprowadzonym świeżo po publikacji włoskiego tłumaczenia Rzeczy-pospolitej Antonio Negri, oprócz opisywania sposobu w jaki przebiegała jego współpraca z Michaelem Hardtem, omawia również najważniejsze dla książki węzły problemowe, które mogły pozostawać niejasne dla czytelnika. Odpowiada na pytania o znaczenie rewizji i ożywienia siedemnastowiecznych kategorii pojęciowych, o znaczenie bycia komunistą, o przepracowanie tezy o […]

czytaj

Ewa Majewska – Potwory. Próba feministycznej lektury Rzeczy-pospolitej Hardta i Negriego

Abstrakt1: W moim tekście staram się zarysować pewne wątki wynikające z feministycznej lektury książki Commonwealth Negriego i Hardta. Podkreślam przede wszystkim kwestie związane z pracą biopolityczną i tematyką rozwijaną w feministycznej analizie pracy reprodukcyjnej i opiekuńczej, kwestie związane z ciałem i seksualnością. Podnoszę też kilka kontrowersji odnośnie zajmowania pozycji wykluczonych – tu: kolonialnych wykluczonych, odnoszę […]

czytaj

Mateusz Janik – Alternowoczesność: genealogie komunizmu w trylogii Hardta i Negriego

Abstrakt: Poniższy tekst ma na celu prezentację wspólnej pracy Negriego i Hardta w szerszej perspektywie, jako próbę ustanowienia nowego modelu polityki, przekraczającego projekt nowoczesności, a jednocześnie zachowującego jego krytyczny potencjał. Hardt i Negri proponują ontologizację polityki jako alternatywę dla transcendentalnej struktury zapośredniczenia. Za sprawą tego gestu wprowadzają oni ponownie do politycznego dyskursu pojęcie komunizmu, rozumianego […]

czytaj

Gigi Roggero – W stronę instytucji dobra wspólnego

Rozwijany przez nas w tej książce polityczny projekt tworzenia instytucji dobra wspólnego przecina diagonalnie te fałszywe alternatywy – nie opowiada się ani za tym, co prywatne, ani za tym, co publiczne, ani za kapitalizmem, ani socjalizmem – otwierając nowe przestrzenie dla polityki.1 To krótkie zdanie ze wstępu o bardzo sugestywnym tytule Wielość staje-się-księciem – w […]

czytaj

Gerald Raunig – Rzecz-pospolita. Nowe maszyny tego, co wspólne

Pierwszy tom trylogii Michaela Hardta i Toniego Negriego był teoretycznym wydarzeniem, a zarazem dyskursywną maszyną ruchu alterglobalistycznego.

czytaj

Jason Francis McGimsey – O co walczymy?

Rzecz-pospolita jest fundamentalnym wkładem w budowę nowego horyzontu walk politycznych dwudziestego pierwszego wieku, stara się bowiem udzielić odpowiedzi na najczęściej zadawane na gruncie ruchów społecznych pytanie: o co walczymy?

czytaj

Anna Curcio – Krótka uwaga odnośnie różnic i tego, co wspólne, w Rzeczy-pospolitej

Pośród wielu istotnych zagadnień, nowa książka Michaela Hardta i Antonia Negriego – Rzecz-pospolita – w produktywny sposób omawia tożsamość i różnice (klasowe, rasowe, genderowe i seksualne), a szczególnie to, jak odnoszą się one do siebie wzajemnie wewnątrz tego, co wspólne.

czytaj

Matteo Pasquinelli – Widma tego, co wspólne, oraz diagram wartości.

Rzecz-pospolita Hardta i Negriego dzisiaj, dwadzieścia lat po upadku muru berlińskiego oraz dziesięć lat od rozpoczęcia się aktualnego kryzysu, jawi się jako książka niezwykle aktualna.

czytaj