Wytyczne edytorskie

„Praktyka Teoretyczna” – standardy redagowania tekstów

1. Format tekstu: Microsoft Word lub Open Office (pliki .doc, .docx i .odt).

2. Rozmiar tekstu: czcionka Times New Roman 12 pkt, interlinia 1.5 pkt, marginesy 2.5 cm.

3. Maksymalna objętość tekstu: jeden arkusz wydawniczy (40 tys. znaków ze spacjami).

4. Sposób zapisywania tytułów:

  • Imię i nazwisko autora tekstu, tytuł (i podtytuł) tekstu: czcionka 14 pkt, pogrubienie, wyrównanie do lewego marginesu. Śródtytuły: czcionka 12 pkt, pogrubienie, wyrównanie do lewego marginesu.

  • Przywoływane w tekście tytuły książek, artykułów, dzieł sztuki, filmów, audycji telewizyjnych i radiowych, konferencji: zapis kursywą (np. Kapitał, Altergodzina).

  • Przywoływane w tekście tytuły gazet, czasopism i innych druków ciągłych: zapis kursywą bez cudzysłowu (np. Le Monde Diplomatique, Przegląd Filozoficzny).

5. Sposób zapisywania cytatów:

  • Krótsze cytaty (max. 3 wersy): zapis w cudzysłowie, krój prosty.

  • Dłuższe cytaty (powyżej 3 wersów): od nowego wersu, z wcięciem 1.25 pkt, czcionka 10 pkt, interlinia 1.5 pkt, krój prosty, bez cudzysłowów.

  • Cytaty drugiego stopnia: cudzysłów ostrokątny, krój prosty (np. „Kowalski powiedział »Nie«.”).

6. Wyrazy obcojęzyczne: zapis kursywą (np. implicite, know-how).

7. Sposób zapisywania dat:

  • Dzień i rok: zapis liczbowy, miesiąc: zapis słowny (np. 12 maja 2001 roku, w 1998 roku, 28 kwietnia).

  • Wieki i dziesiątki lat: zapis słowny (np. w dwudziestym wieku, w latach dwudziestych dziewiętnastego wieku).

  • Przedziały dat: pełne liczby (np. w latach 1971–1977).

8. Sposób zapisywania liczebników (poza datami):

  • W miarę możliwości zapis słowny. Jeśli taki zapis wymaga zbyt dużej liczby słów lub tekst zawiera dużo danych liczbowych: zapis cyfrowy (np. dwadzieścia trzy osoby,
    w wieku trzydziestu ośmiu lat, trzy tysiące osób).

  • Liczebniki w jednostkach miar, walut, procentach: zapis liczbowy (np. 5 metrów, 56 złotych, 12 procent).

9. Sposób sporządzania przypisów bibliograficznych:

Dane bibliograficzne cytowanych publikacji wszelkiego typu podajemy:

– w tekście głównym w zapisie skróconym (nawiasowym) i

– w dołączonym obowiązkowo do tekstu wykazie literatury w zapisie rozwiniętym.

Nie stosujemy przypisów dolnych, o ile nie ma konieczności uzupełnienia zapisu skróconego komentarzem odautorskim.

10. Wzór sporządzania zapisu w wykazie literatury i przypisu nawiasowego:

a) publikacja zwarta jednego autora:

  • Kurkiewicz, Roman. 2011. Lewomyślnie. Warszawa: Wydawnictwo „Krytyki Politycznej”.
    (Kurkiewicz 2011, 30–31)
  • Rasiński, Lotar. 2012. Śladami Marksa i Wittgensteina: Krytyka społeczna bez teorii krytycznej. Warszawa: PWN.
    (Rasiński 2012, 16)

b) publikacja zwarta dwóch lub więcej autorów:

  • Burzyńska, Anna, i Michał Paweł Markowski. 2006. Teorie literatury XX wieku: Podręcznik. Kraków: Znak.
    (Burzyńska i Markowski 2006, 178)

c) publikacja zwarta, tłumaczona:

  • Bachelard, Gaston. 2002. Kształtowanie się umysłu naukowego: Przyczynek do psychoanalizy wiedzy obiektywnej. Tłum. Damian Leszczyński. Gdańsk: słowo/obraz terytoria.
    (Bachelard 2002, 90–91)
  • Hardt, Michael, i Antonio Negri. 2012. Rzecz-pospolita: Poza własność prywatną i dobro publiczne. Tłum. Praktyka Teoretyczna. Kraków: korporacja ha!art.
    (Hardt i Negri 2012, 164)

d) publikacja w tomie zbiorowym jednego lub wielu autorów:

  • Tronti, Mario. 2014. „Klasa.” W Marks: Nowe perspektywy, red. Libera Università Metropolitana. Tłum. Sławomir Królak. Warszawa: PWN.
    (Tronti 2014, 103)
  • Greenblatt, Stephen. 2006. „Marlowe, Marks i antysemityzm.” Tłum. Ł. Romanowski. W Greenblatt, Stephen, Poetyka kulturowa: Pisma wybrane, red. i wstęp Krystyna Kujawińska-Courtney. Kraków: Universitas.
    (Greenblatt 2006, 130)

e) publikacja w wydawnictwie ciągłym:

  • Latour, Bruno. 2009. „Dajcie mi laboratorium a poruszę świat.” Tłum. Krzysztof Abriszewski, Łukasz Afeltowicz. Teksty Drugie 1/2: 163–192.
    (Latour 2009, 168)
  • O’Malley, Pat, Lorna Weir i Clifford Shearing. 1997. „Governmentality, Criticism, Politics.” Economy and Society 4: 501–517
    (O’Malley, Weir i Shearing 1997, 512)
  • Piątkowska, Marta. 2013. „Doświadczenie to mit.” Gazeta Wyborcza, 24 października.
    (Piątkowska 2013, 14)

f) publikacje internetowe:

  • Curcio, Anna. 2011. „Przekładanie różnicy na dobro wspólne”, tłum. Mikołaj Ratajczak. Praktyka Teoretyczna 4. http://www.praktykateoretyczna.pl/a-curcio-przekladanie-roznicy-a-dobro-wspolne/
    (Curcio 2011)
  • Owen, Margaret. 2014. „Special report. Gender and justice in an emerging nation: My impressions of Rojava, Syrian Kurdistan.” http://ceasefiremagazine.co.uk/gender-justice-emerging-nation-impressions-rojava-syrian-kurdistan/.
    (Owen 2014)

g) recenzja:

  • Bednarek, Joanna. 2013. „Czy kiedykolwiek byliśmy ponowocześni?” Recenzja książki Historia egzystencjalna: Krytyczne studium narratywizmu i humanistyki zaangażowanej Ewy Domańskiej. Praktyka Teoretyczna. http://www.praktykateoretyczna.pl/joanna-bednarek-czy-kiedykolwiek-bylismy-ponowoczesni/.
    (Bednarek 2013)

11. Pozostałe zalecenia bibliograficzne:

  • jeśli publikacja ma więcej niż 3 autorów/redaktorów, w tekście podajemy imię
    i nazwisko pierwszego z dopiskiem et al.: (Barnes et al. 2010). W wykazie literatury podajemy natomiast wszystkich autorów publikacji;

  • jeśli w tekście cytujemy kilka tekstów tego samego autora wydanych w tym samym roku, to stosujemy zapis nawiasowy: (Negri 2012a), (Negri 2012b);

  • jeśli w tekście cytujemy różnych autorów o tym samym nazwisku, to w zapisie nawiasowym podajemy inicjał imienia, np. (H. James 2012, 8), (W. James 2012, 67);

  • znak przypisu dolnego: zawsze przed znakiem przestankowym;

  • oznaczenie czasu i miejsca wydania: w języku oryginału, pozostałe dane – w języku polskim, na przykład „New York” (nie: Nowy Jork), Winter 1998 (nie: zima 1998), red. (nie ed. by), nr (nie no.).

12. Inne zalecenia edytorskie:

  • zaznaczenia odautorskie: czcionka pogrubiona (nie stosujemy podkreślenia ani rozstrzelenia);

  • odautorskie wtrącenia do cytatów w nawiasie kwadratowym: [przyp. inicjały], np. [przyp. DL];

  • skróty w cytatach: wielokropek w nawiasie kwadratowym: […];

  • w wyrazach złożonych, nazwiskach dwuczłonowych itp. stosujemy łącznik (nie pauzę), np. Rydz-Śmigły (nie: Rydz – Śmigły), czarno-biały (nie: czarno – biały).

  • nie wstawiamy numerów stron oraz nie włączamy opcji dzielenia wyrazów.

13. Podane wytyczne są spolszczoną w niezbędnym zakresie wersją stylu wg. Chicago Manual of Style, wersja 16, system author-date (z przypisem nawiasowym). W przypadku korzystania z menedżerów bibliografii najłatwiej jest zatem korzystać z takiego właśnie stylu i dokonać tylko niezbędnych zmian.

Wytyczne edytorskie w formacie pdf.